Mi ankaux volas ludi!

Do bone, oni iras en teatron. Mi ne estas entuziasmigita, sed kion mi ne farus por Pavel? Fine mi ankaux sxatas teatron kaj kiam mi estis lastfoje en la Nacia Teatro? Antaux kelkaj monatoj!Bone, sed cxi tiun operon mi vidis almenaux dekfoje...
Tiel mi parolis kun mi mem, kiam mi kiel kutime staris antaux plena sxranko nur en subvesto kaj estis pripensanta, kion surpreni.
Melodio de mia mobiltelefono interrompis min en mia propra interparolo -  alarmo signifanta, ke mi jam devas iri. Cxiam en subrobo - ahx! - parfumon, pli belan mamzonon, sxtrumpojn, sed kiun veston? Mi prenas la unuan, mallongan bluan. Ankoraux mansaketon, tukon, liprugxigilon, sxlosilojn... tamen mi venos malfrue!

La tramo veturis nekredeble malrapide kaj mi estis en la renkontigxoloko je dudek minutoj pli malfrue.
"Pardonu..." mi klopodis mieni aminde kaj ekskuze.
"Mi scias, nenion diru, vi ne kaptis la tramon," li diris ridinte kaj kisis min sur la vangon. "Sed almenaux dek tramojn, cxu ne?" Ni eniris en la teatran konstruajxon.
"Kie ni sidos?" mi demandis.
"Mi acxetis logxion."
Ni suprenkuris la sxtuparon kaj ni atingis tion. Tuj kiam ni eniris en nian logxion, eksonis la unuaj tonoj de la opero. La malnovaj, konataj tonoj. Mi cxirkauxrigardis. La teatro estis preskaux plena. Sidi supre havas la avantagxon, ke vi povas observi preskaux tutan spektejon. Mi cxiam sxatadis observi per lorneto homojn malsupre en la teretagxo - virinajn vestojn kaj virajn intergambojn. Mi imagadis, kion ili faros, kiam kun siaj inoj revenos hejmen. Nun jam estis bedauxrinde mallume. Sed mi vidas aliajn interesajxojn.

Super la scenejon oni projekcias anglan tradukon. Mi sekvas la bluan radion gxis la loko, de kie gxi venas. Malgranda ejo en la mezo de la balkono, versxajne por la iluministoj kak sontehxnikistoj. Sub malgranda lampeto sidas bela knabo. Subite malfermas kaj fermas la pordo malantaux kaj eniras frauxlino. Sxi sidigxas sur liaj genuoj, brakumas lin, kisas lin kaj la lampeto hasíná. La situacio tie povas esti pli ol interesa.
Kaj Pavel? Li adoras operon. Li estas sidanta preskaux senmove kaj fascinigite observas agadon sur la scenejo. Kvazaux li ne scius, ke mi sidas apud li.

Tiel estigxis mia plano, kiel delogi lian atenton alien. Mi  tusxis legxere lian sxultron - li neniel reagis. Do mi sxovis miajn fingrojn sur liaj brusto, ventro, mi karesis la enaj femurojn. Li ekrigardis min surprizite, sed nenio plu. Do rekte al la trezoro. Tre legxere mi tusxis la kalsonon en lia intergambo. Li ekmovis kaj turnigxis al mi.
Mi ne rigardis lin, mi sekvis la scenejon. Kvazaux nenio okazus mi komencis malzipi lin. Li kaptis min kaj forsxovis min, sed mi ne lasis min kaj remetis la manon tien, kie gxi estis kaj elsxovis la belajxon elen. Li ekrigardis min nekompreneme. Mi cxiam trankvile sekvis la scenejon - li turnis sin tien ankaux, sed ne zipis sin. Mi prenis mian silkan tukon kaj  cxirkauxvolvis gxin cxirkaux la granda belajxo kaj komencis tireti gxin tien kaj reen.
La mola frotado estis ekscitanta lin. Li apogis sin je la segxo, kaptis la apogilo kaj ete klinis la kapon reen. Mi kasxis min malsupre inter la segxoj, deprenis la tuketon kaj kisis la pinton de lia peniso - gxi estis tuta humida kaj ekscitita. Mi kaptis gxin firme en la manon. Sxajnis al mi, ke gxi ankoraux pli malmoligxis. Malrapide, tre malrapide mi estis movanta mian manon tien-reen, la alian manon mi ensxovis en la kalsonon, kaptis la saketon kaj karesis gxin perfingre. Mi mole kisis la pinton de la kaco kaj gxi humidigxis kaj plidolcxigxis. Mi ameme mordis gxin kaj rapidigxis la movadon. Mi ensxovis la tutan balanon en mian busxon kaj karesis gxin perlange. Tuj mi sentis varman fluajxon sxpruci en mian gorgxon. Mi ne cxesis gxis la fino. Poste mi elsxovis gxin el la busxo kaj multfoje kisis gxin. Mi remetis gxin en la kalsonon sub firman zipon. 
Mi sidigxis denove sur mian lokon, Pavel rigardis la scenejon kaj rapide spiris.  Mi kisis lin sur la orelon. Kiam li ekrigardis min, mi min denove tute koncentris je la opero. Li nenion diris.
Eklumigxis cxiuj lumoj, aplauxdo, fino. Mi ekrigardis lin ridinte, li aspektis surprizita kaj lacigita.
Li diris: "Neniam plu faru tion al mi!" Levigxis kaj eliris. Do, mi ne atendis tiun reagon. Obeeme kaj malgaje mi iris malantaux li. Li ne parolis, ecx ne erkrigardis min, antaux ol ni venis al lia auxto. Li malfermis al mi la pordon. Mi estis konfuzita, kion tiom malbonan mi faris - cxu li amas operon tiom, ke mi malbonigis al li la unikan kulturan travivajxon? Li ekrigardis miajn malgajajn okulojn kaj fine li ekridis, pli bone dirite ekridegis, brakumis min kaj kisis.
"Venontfoje mi ankaux volas ludi!" li diris.